Posted on by — 1 Comment

Sport en ik (bekentenis #3)

Jawel, ik Sport. Begonnen met Start To Run (afgekeken van mijn vrouw), maar met sport-Babe Evi Gruyaert op de iPod. Maar door mijn onregelmaat leek het niet vooruit te gaan, en dus ben ik op een keer vertrokken en… blijven lopen. Tot mijn verbazing wel 15 min lang. Wow… Overgeschakeld op de toer van mijn vrouw, ter waarde van 3,4 km (volgens Google maps). En intussen een toer van 5 km. De resultaten:

  • 3,4 km: 18:21 (11,12 /u), 17:44 (11,50 /u), 16:40 (12,24 /u);
  • 3,1 km: 16:54 (11,01 /u);
  • 3,8 km: 19:12 (11,88 /u);
  • 5 km: 27:02 (11,10 /u), 26:29 (11,33 /u), 26:07 (11,49 /u), 26:02 (11,52 /u).

Da’s wel nog steeds onvergelijkbaar met de prestaties van mijn ‘klein’ broertje die meedeed aan de Antwerp Ironman in een luttele 4u55. slik

Mijn ambitie? 1 Uur lopen. Als de aarde tegen dan nog draait…

Posted on by — Leave a comment

New music from around the corner

My sympathy for The Futureheads grew through interviews all telling how a (very) promising band gets dropped by music company, decides not to give in, remains true. And delivers a great album. So I got out to get This Is Not The World.

Asked myself Will the heads of the future be foilish? to find that this is only the beginning of my twist. A real ENERGY boost of pointy pop against an (old) wave background and flashing riffs. From the slipstream of Franz Ferdinand and Kaizer Chiefs this band has grown an identity! My legs respond in a curious way. Is this… dancing?

Also got fascinated by Coldplay‘s complete Vision on Design for Viva La Vida or Death and All His Friends (from album to clothes). Natural fan of epic, it still took extended sound(scapes) and more reserved vocals to finally convince me. And the ambitious title of course (kinda reminds of Mellon Collie and the Infinite Sadness).

And, yes, I finally bought my first Coldplay. And did not regret. The album is absolutely brilliant in its (U2-esque) Grandeur (those backing choirs and guitar sweeps). Now here’s an honest and emotional stadion band.

Forth by The Verve starts strong, but culminates too soon with the samplistic, majestic Love Is Noise. I miss emotional urgency, drama, sharp lyrics. It’s a long jam-trance experience, lots of epic weeping, too freestylish. But… predictable after the Thaw Sessions.

And still, I’ve fallen deeply in love with it. The album won’t let me go somehow (if I keep skipping “Numbness”). Must be Magic.

Please note that all three albums come environmentally correctly sleeved…

Posted on by — Leave a comment

Duchenne (kinesitherapie)

In mijn Blog-statistieken zie ik wel eens zoektermen die taallogisch naar bepaalde vragen leiden. En bij de term “Duchenne” besteed ik daar graag iets meer aandacht aan, want wij kennen de vragen, twijfels en onzekerheden ondertussen een beetje bij diagnose of dreigende diagnose. Daarom ook dat ik er hier lekker open over schrijf, een beetje -hoopgevende- praktijkervaring delen…

Als antwoord op de combinatie “kinesitherapie bij duchenne” geef ik graag mee dat onze zoon (bijna 7 jaar) voorlopig 1x per week naar de kiné gaat, vooral om de achillespees te stretchen en goed vlak te lopen om die pees mooi gerokken te houden. -daarvoor draagt hij ook regelmatig zijn laarsjes, zie ook eerder bericht– Daarnaast wordt er ook gewerkt aan zijn rug- en poepspieren ter voorkoming van een scoliose of andere rugproblemen op een bepaalde termijn.

Voilà, kan er weeral een klein beetje meer info de wereld rond reizen…

Posted on by — 2 Comments

Kanban and Scrum (done or to be done?)

Kan and Ban are Japanese for Card and Signal. A Kanban (signal card) originates from the Toyota Production System (TPS) where it is a physical card that visualizes a pull question for inventory. It serves to minimize stock in a ‘Just In Time’ strategy and is a way to ‘eliminate waste’ while assuring a continuous flow of goods.

In an Agile context, a Story Card is a Kanban. Out of eXtreme Programming it grew into an established Agile practice in describing a feature. A Kanban Board holds the active Story Cards per ‘status’, thus being an Information Radiator (term by Alistair Cockburn, also my inspiration for the Games metaphor).

My.Fragility_logoMy Scrum Product ànd Sprint Backlog items are User Stories. (‘Minimal Marketable Feature’ is more generic, but I stick to ‘User Story’) The Sprint Backlog is made visible by sticking a printout from my (Excel) tracking model on a wall. Around the Daily Scrum (we do it standing up) each Story Lead writes the estimated time to finish a Story on the printout and I create the Sprint Burndown. That works fine. We use a Kanban Board only for feedback from functional testing. This is generally too small to create a Story (would be ‘waste’).

Velocity is a way to optimize the inventory and the continuity of work. Traditionally ‘velocity’ equals the #Story Points (gummy bears) that can be finished in one iteration (a Sprint). However, I apply an overall Velocity as a multiplicator on Story Points (ideal time) to result in #planning days. The size of the inventory (in #Story Points) for a Sprint is determined by dividing the available #planning days of a team (minus 2 slack days) by expected Velocity (Yesterday’s weather). Note: continuity is also assured by the presence of the Product Owner. He/she makes sure that no functional issue remains unsolved, on the spot!

Posted on by — 9 Comments

Duchenne (Stem Duchenne Parent Project)

Duchenne komt regelmatig aan bod in mijn berichtjes aan de wereld.

In Nederland bestaat er een vereniging met de alleszeggende naam: Duchenne Parent Project. Deze vereniging verleent o.a. financiële steun aan diverse wetenschappelijke onderzoeken voor verlichting van deze genetisch spierziekte die ook onze zoon heeft .

Zij maken als goed doel kans op een gift van 50.000 € door 3M Nederland. Hierbij lanceren wij dan ook onze warme oproep om (volstrekt kosteloos) te stemmen op het Duchenne Parent Project!!!

Ter info: een uitzonderlijk belangrijk onderzoek is het zogenaamde Exon Skipping. Het is baanbrekend op wereldschaal, heeft zijn zwaartepunt in Nederland met actieve participatie van UZ Leuven (waar onze zoon opgevolgd wordt) en beoogt de afzwakking (geen genezing!) van Duchenne. Dit onderzoek staat zeer ver, is zeer hoopgevend en verdient ook uw steun om te kunnen doorgaan.

Posted on by — Leave a comment

(h)Eerlijke plaatjes

Zeldzaam de CD die bij de eerste beluistering boeit, ontroert, fascineert.

Maar de fine-fleur van Nederland’s popmuziek, Frank Boeijen-Henk Hofstede-Hennie Vrienten, ofte Aardige Jongens, kreeg het voor mekaar.  Je herkent hun eigen geluid, accenten, stemmen en klanken, maar ze smelten heerlijk samen in een mix van grooves, beschouwingen, tederheid en andere overschouwingen.

Bart Peeters heeft met De Hemel in het Klad ook een erg mooi en (vooral) intimistisch wereldplaatje voortgebracht. Het bevat de nodige pareltjes, maar het is toch zòveel bedachtzamer dan zijn Slimmer dan de Zanger. Ik mis echt wel de scherpere kantjes (instrumentaal gezien) en de prettig-gezinde drukte(maker) -van weleer (?).

Posted on by — Leave a comment

Wij gingen op reis (en ik heb gelezen)

Eventjes geleden weeral deed ik een aankondiging van boeken die meegingen op reis. Gstaad 95-98 niet, wegens niet meer gevonden.

Vuur van Bart Koubaa beschrijft de lieflijke, wat puntige relatie tussen de oude en de jonge Kuda, een knorrige oude zigeuner en zijn kleinzoon die al wat binnentrad in de moderniteit. Doorheen de vaak leuk kribbige woordenwisselingen voel je steeds de warmte (van het vuur? dat niet geschreven kan worden?). Het is een zonnig boek, dat mooi over en weer kabbelt tussen hilariteit, leedvermaak en plaatsvervangende schaamte.

De Man in duplo van José Saramago is wel van een iets andere orde. Ik heb al genoten van heel wat werk van deze Portugese topauteur, maar dit is echt wel een onwaarschijnlijke voltreffer in zijn stramien ‘leven van grijze burgermuis ontspoort totaal door ogenschijnlijk kleine gebeurtenis of toevalligheid‘.

Een leraar geschiedenis (een autobiografische knipoog -niet de enige- i.c. naar de geschiedenis -die hij toch zo gemeen graag doet ontsporen-. Ps. in Het Beleg Van Lissabon is het één een gevolg van het ander…) ontdekt een perfecte dubbelganger. Hij kan het niet laten de man op te sporen en te confronteren, en toen… was het al te laat, alhoewel je tegen dan al een flink eind aan het lezen bent, maar je je nog geen seconde verveelt hebt met de geniale veelstemmigheid die Saramago zo kenmerkt. Niet alleen zijn personages zijn aan het woord en beleven hun kleine geschiedenis, maar daar doorheen mengt hij amusante beschouwingen, waaronder de schrijver die zijn werk overschouwt terwijl de lezer (jij) het leest.

Terwijl bvb. Stad der Blinden me echt koude rillingen bezorgde, door zijn genadeloze beschrijvingen van de genadeloze menselijke natuur, is dit boek in opbouw, structuur en ontknoping (thriller-achtig) echt top!

Ulysses van James Joyce (vertaling ’94 van Paul Claes) begonnen en nog niet uit door de geweldige drukte (werk, blog, kinderen, tuin, flauwe excuses, weet ik). Idem voor De Feesten van Angst en Pijn, maar dat las ik al eerder.

Het goede nieuws is wel dat ik intussen Gstaad 95-98 alsnog heb gevonden. Ik heb me wel moeten verzoenen met het pocket-formaat…

Posted on by — 1 Comment

Ik koop! (bekentenis #2)

Wij kòpen onze boeken, liefst (eentje dat we echt-ècht willen) in harde kaft. Enkel voor kinderboeken gaan we -meestal- naar de bib. Dat betekent vanzelfsprekend dat we een boekenkast hebben waar nog geweldig veel uit gelezen moet worden. Da’s normaal, zelfs een absoluut genot. Een selectie:

De meeste zijn gekocht nà onze winkel (’96-’99) trouwens. En kopen, dat kriebelt, hoor. Dat blijf je doen… zoals te lezen is.

En pas op, ‘t houdt daarmee niet op. Ook onze CD‘s kòpen we. Quasi alles hebben we zelfs fysiek. Enkel wat free download stuff (zoek in mijn berichten), maar die eindigen ook op een schijfje. Het is een ‘afwijking’ van in mijn jeugd (de thuissmokkel van platen), maar gelukkig is mijn vrouw niet alleen toleranter dan mijn moeder, ze doet mee! Onze iTunes zegt dat we beschikken over 900 albums, 10.417 songs, 30,6 dagen, 42,67 GB, 23 genres, 343 artiesten.

Okee, okee, bij bekentenissen ga je best ineens over tot volledigheid. Dus moet ik ook schuldig pleiten aan het kopen van strips, comics, beeldromans, graphic novels, etc. En DVD‘s… amai, kopen? Het is gekkenwerk!

Posted on by — Leave a comment

De Boekenkerk

Vrijdag gingen we als moederdaguitstap (‘moekedag’ ) naar Maastricht.

Erg leuk, wel druk in de stad en een half mislukte maaltijd aan de Maas door een eetgelegenheid met een wel zeer gebrekkige organisatie.

Een bezoekje aan Pipoos maakte al veel goed. Maar vooral hebben we eindelijk het kerkgebouw bezocht dat intussen, na vele andere bestemmingen, dienst doet als boekhandel Selexyz Dominicanen. Prachtig. Volgens The Guardian de mooiste boekhandel ter wereld.

Het echte kijken en shoppen wordt wel iets voor zonder de kidz.

Redelijk zot van Nederlandse boekhandels. Als kopers en liefhebbers, maar ook als voormalige uitbaters van een -Standaard- Boekhandel.