De olifanten, de olifanten. Ze waren in Antwerpen, dus ook voor…
Ik vond ze alleszins prachtig, deze elephant parade!
Zelfrelativering
Zelfrelativering? Vooral leuk als supersterren niet alleen hun kunstje doen, maar dit doen in een kader waarin ze hun kunstje ineens wegrelativeren. Twee keer een case van body, voice en… humor:
Onze koffieliefhebberij hebben we al eens opgebiecht. De nieuwe Nespresso spot vind ik weer zeer geslaagd:
Kijk hier voor versie in hogere kwaliteit.
Borduren met Winnie-de-Pooh (juli)
Zo, juli is ook afgeraakt in mijn befaamde Pooh borduurwerk (zie ook eerder bericht). Ik wil echter niet zomaar het eindresultaat tonen, maar ook het work in progress en een blik op de achterzijde. Merk verder vooral op hoe de stiksteken pas echt voor de finishing touch zorgen. En, oef, dit was er ene zonder Franse knoopkes.
‘t Is af en toe toch wel echt genieten, hoor, zo’n lekker analoge activiteit.
Overstapelingsalarm!!! (lees::boeken)
Zoals in mijn eerdere aankondiging, Opgestapelde Intenties, werd verhoopt/gevreesd (*schrappen wat niet past), heeft het (nood)lot zich inderdaad voltrokken. Na een bezoek aan de boekenbeurs is er een alarmsituatie ontstaan door een complete OVERSTAPELING van leesbare intenties, echter van geen kwalijke aard:
Dimitri Verhulst – Dinsdagland (hij)- Walter Van den Broeck – Het beleg van laken (hij)
- Yann Martel – Het leven van Pi (hij)
- Hannah Yakin- Jardena (zij)
- Winkeltas van poëzie (hen):
en je denkt
hoe concreet en overzichtelijk
zit de wereld in elkaar
als er weinig is
het net noodzakelijke
als een gedicht dus
Conclusie: we moeten dringend meer lezen.
Ach ja, da’s eens wat anders dan altijd maar s#ks, niet?
Oz
I think the bunch of children wearing suits and ties should know better than thinking that they can run my life and that I’d believe their lies.
Plan a revolution? Change the world, wanting all there is to get, buying shares and getting rich? Maybe I should just move. To Moscow. Moscow, Idaho. Or to my adolescent memories.
Gestapelde intenties (lees::boeken)
Eerder heb ik al eens bekend dat ik koop. En dat dit tot een weldadige overdaad aan boeken leidt. Maar sinds het schooljaar is losgebarsten, heeft er zich, bovenop deze chronische overgroei van blijvende aard, ook een meer accute opeenstapeling van leeswerk voorgedaan:
Een gedeeltelijke oorzaak is dat ik zelf nog zoveel wil uitspuien, waarbij: het hypothetische voornemen om voor den arbeid elke dag 1 deliverable te k*kken, uitwerking en beschrijving van mijn persoonlijke expertise in Scrum en andere schrijfsels -van eerder literaire aard-.
En dan ga ik het toch weer niet kunnen laten om op de boekenbeurs enkele werkjes aan te schaffen. Ik denk al jaren aan (het verzamelde) Het Beleg Van Laken van Walter Van den Broeck, ben erg geïnteresseerd in de nieuwe Grunberg (Mijn Oom), wil toch ook naar Dinsdagland met Dimitri Verhulst (remember godverdoms bericht), heb weet van Duivels van Dostojevski (alles van gelezen in mijn verre jeugd), in een sjieke uitgave van Athenaeum-Polak & Van Gennep (heb al verscheidene andere titels van de reeks).
En, awel, op de tijd dat ik dit bericht heb gemaakt, had ik ook weeral zòveel andere dingen kunnen doen.
Duchenne (Parent Project bij 10 Goede Doelen)
Wij hadden opgeroepen (mail, facebook, deze blog, ons atelier) om het Duchenne Parent Project te nomineren als goed doel voor het 3M fonds.
In principe werd einde oktober de Top 10 afgesloten:
Uit deze top kiest een onafhankelijke jury tegen einde 2008 de uiteindelijke winnaar. Eigenlijk jammer dat er een ‘winnaar’ moet zijn, want elk initiatief loont de moeite en heeft ouders en andere betrokkenen die, net als wij, hun specifieke zorgen en problemen hebben.
Maar… toch onze hartelijke dank voor elke uitgebrachte stem.
Een godverdoms goei boek gelezen
Ach, wat kan het ons malen, zo’n maalstroom aan cynisme, als het de laatste cynische stuiptrekkingen zijn (bazuint ‘ie overal zelf uit), als het zo machtig verwoord is, als het zo gebald een paar miljoen jaar ‘mens‘ samenvat, als het zo onontkenbaar weergeeft hoe die paar miljoen jaar in essentie onontkenbaar weinig uitmaken, als de vondst om ons altegader tot ‘t te herleiden taalkundig en inhoudelijk zo wonderbaarlijk goed pakt (op papier), als Dimitri Verhulst zo’n godsverdoms goei boek schreef, opnieuw lekker anders, origineel, maar ook opnieuw zo godverdoms sappig wegbekt.
Na het teder naturalisme van De Helaasheid Der Dingen en de romantische zwanenzang van Mevrouw Verona Daalt De Heuvel Af resten ons nu deze Godverdomse Dagen Op Een Godverdomse Bol!
(Lees De Eenzaamheid Van De Keeper als een lange, voorbereidende stijloefening en verklaar u akkoord met hemzelve dat Hotel Problemski pas echt confronterend mooi en rauw is. Allen naar Dinsdagland)
Sport en ik (bekentenis #3)
Jawel, ik Sport. Begonnen met Start To Run (afgekeken van mijn vrouw), maar met sport-Babe Evi Gruyaert op de iPod. Maar door mijn onregelmaat leek het niet vooruit te gaan, en dus ben ik op een keer vertrokken en… blijven lopen. Tot mijn verbazing wel 15 min lang. Wow… Overgeschakeld op de toer van mijn vrouw, ter waarde van 3,4 km (volgens Google maps). En intussen een toer van 5 km. De resultaten:
- 3,4 km: 18:21 (11,12 /u), 17:44 (11,50 /u), 16:40 (12,24 /u);
- 3,1 km: 16:54 (11,01 /u);
- 3,8 km: 19:12 (11,88 /u);
- 5 km: 27:02 (11,10 /u), 26:29 (11,33 /u), 26:07 (11,49 /u), 26:02 (11,52 /u).
Da’s wel nog steeds onvergelijkbaar met de prestaties van mijn ‘klein’ broertje die meedeed aan de Antwerp Ironman in een luttele 4u55. slik
Mijn ambitie? 1 Uur lopen. Als de aarde tegen dan nog draait…
New music from around the corner
My sympathy for The Futureheads grew through interviews all telling how a (very) promising band gets dropped by music company, decides not to give in, remains true. And delivers a great album. So I got out to get This Is Not The World.
Asked myself Will the heads of the future be foilish? to find that this is only the beginning of my twist. A real ENERGY boost of pointy pop against an (old) wave background and flashing riffs. From the slipstream of Franz Ferdinand and Kaizer Chiefs this band has grown an identity! My legs respond in a curious way. Is this… dancing?
Also got fascinated by Coldplay‘s complete Vision on Design for Viva La Vida or Death and All His Friends (from album to clothes). Natural fan of epic, it still took extended sound(scapes) and more reserved vocals to finally convince me. And the ambitious title of course (kinda reminds of Mellon Collie and the Infinite Sadness).
And, yes, I finally bought my first Coldplay. And did not regret. The album is absolutely brilliant in its (U2-esque) Grandeur (those backing choirs and guitar sweeps). Now here’s an honest and emotional stadion band.
Forth by The Verve starts strong, but culminates too soon with the samplistic, majestic Love Is Noise. I miss emotional urgency, drama, sharp lyrics. It’s a long jam-trance experience, lots of epic weeping, too freestylish. But… predictable after the Thaw Sessions.
And still, I’ve fallen deeply in love with it. The album won’t let me go somehow (if I keep skipping “Numbness”). Must be Magic.
Please note that all three albums come environmentally correctly sleeved…
