Posted on Leave a comment

Persoonlijke hyperproductiviteit

Ik ben de hardnekkige bestrijder van mijn eigen hyperproductiviteit. De neiging om de neiging elke dag van elke minuut per jaar ‘productief’ te zijn elke dag van elke minuut per maand te bevechten. Zo hartstochtelijk dat het leidt tot hypermelancholie. Herinnering aan de niet-bereikte hyperproductiviteit. Filosofische en literaire wereldwerken verslinden (en wereldkondig maken). Poëziebundels publiceren. Blogs onderhouden. De status van Scrum-goeroe waarmaken. Borduren. En dergelijk.

Was ik maar niet zo’n straffe strijder. Ik moet nog geld verdienen, ook.

Posted on 1 Comment

De geboorte van een tragedie

Hij wil trouwen. Zij wil trouwen. Hij wil geen trouwfeest. Zij wil geen trouwfeest. Dus spelen ze. Een voorschot op het leven. Open Huwelijk (van Dario Fo). Logisch toch? De geboorte van een tragedie.

Hij kent mij (nog). Ik ken hem (nog). Hij vindt mij (terug). Ik noem hem (terug) ‘Marc’. Hij noemt mij ook (opnieuw) mij. Na 15 jaar het leven. Logisch toch? De geboorte van een tragedie.

Cie ParalaxHij en mij blij. Hij en mij (nog) in taal. En muziek. Theater. _kunst. En dergelijk. Hij met zij. Mij ook met (andere) zij. Zijn mij en zij Ullizee. Hij en zij zijn Cie. Paralax.

Kan niet wachten tot zien. Een tragedie? Geboren 1872.

Posted on Leave a comment

The spell of the Man-Month broken?

Brooks - The Mythical Man-MonthFrederick Brooks published his essay The Mythical Man-Month in 1975, as one of 15 essays in the same-titled book on managerial aspects of software development. I wanted to check on the actual value of this historical piece of work. I have read the 20th anniversary edition, to which the author added an essay with his updated opinion on his original statements. This edition also holds the even more known 1986 paper No Silver Bullet.

The book: modern myth or ancient history?

The 1975 cases are technically not appealing (IBM’s OS/360) and hardly relevant for today’s technological environments. But the organizational topics are striking, with the title essay on top (justly mythical by itself). Although the core statement (“Brooks’ Law”) “Adding manpower to a late software project makes it later” has again been overtaken by history. But blame the myth of the man-month for confusing effort and progress, for neglecting the need for communication, for ignoring repartitioning tasks and training, and decreasing team productivity. People (developers) are not ‘replaceable pieces of machinery ‘! Brooks also stresses the creative nature of software development.

I agree on the diagnosis, but the suggested remedies (a lot on estimating and roles) are somewhat vague and far-fetched. E.g. 1/6 = coding, surgical team and ‘directors’/‘producers’, ‘aristocratic’ architects, etc.

But then, there’s the author’s 1995 retrospective seeming to make the lecture vivid again. He formulates views that are greatly in line with… Agile. But then (bis), Brooks doesn’t seem to recognize it and sticks to his ancient solution, i.e. a sort of surgical designers. But since the ‘90s we hàve seen the definite rise of Agile (this common denominator was only established in 2001!).

Can we today overcome the curse of the mythical man-month?

I believe that at least Agile does show a way out! Of the problems highlighted by Brooks, but in a very different direction than surgical design. Because Agile has a fundamentally different approach on communication and the ‘people’ aspect of software development.

e.g. Estimating is done by the whole team and in Story Points, i.e. complexity. This is at the same time the base for measuring progress (i.e. velocity being the number of Story Points realized in a Sprint), and avoids the confusion with effort.

In his Agile bible, Agile Software Development, Alistair Cockburn has substantially stressed the fact that communication hàs a cost, increasing our awareness of the impact on progress and budget. His views on Information Radiators and Osmotic Communication have meanwhile been greatly adapted by Agile teams.

Posted on Leave a comment

A threesome of music, joy and entertainment (3)

2009 drove me to an artist that did not appeal to me AT ALL, but managed to put out a single that made me wanna buy his album.

(3) Entertainment

WastelandsThe single was Last Of The English Roses and the album is Grace/Wastelands. Who suspected a romantic soul behind the tough mask of Peter Doherty? That he was able to transform convincingly (at least musically) from loose celeb and daredevil to gentle… gentleman? A soft-voiced crooner, who makes ‘sophisticated’ sound like British again? A bit retro too.

I love the artwork. Sensuality. A lost love. A young woman in delited despair, waiting for a boy to kill her, 25 and still alive? Maybe it will do to break her heart? Or just wait, for a new love to… grow on a tree.

I don’t care what the part of Stephen Street of Graham Coxon was in (co?)writing, producing or other guidance. This is a darn good album.

Posted on 2 Comments

A threesome of music, joy and entertainment (2)

Now here’s a 2009 record that was a pleasant surprise for me.

(2) Joy

Bat for Lashes - Two sunsShe’s angelic, demonish, elf-ish, poetic, soft and brutal. Adorable. She sings, whispers, cries, howls and rips your heart out. Artist. She (mrs. Natasha Khan) creates music that’s not heavy in itself yet very outspoken. Feathers and fur. The most varied rhythms, instruments and vocal hooks are mixed into an overwhelming sound, a mindblowing trip between a rock and Two Suns.

Get carried away on the wings of joy of this breathtaking medieval electrobabe, this newborn fairy of piano magic. Get hit by Bat For Lashes. The dream you dreamt hoping you were Daniel. Seductively carressed.

But I can’t stop thinking of the late Lunascape. It was probably less eclectic, more electronic and ambient, but still…

Posted on Leave a comment

A threesome of music, joy and entertainment (1)

2009 has already seen the release of various lovely works of music (check out previous notes). A certain threesome however has not yet been given the attention they deserve (shame on me!).

(1) Music

All The Plans by Starsailor combines the best of their 3 previous records (musically and lyrically), and more

Starsailor - All the plansThere are the softer acoustic sounds, the great melodies -let’s dance-, some heavier guitars/emotions and on top of it the very distinct vocals. The touch of electronic, subtle backing vocals and lots more of tasteful sound bites complete this extremely well balanced and inspiring record.

Soon I regretted not having bought the edition with the acoustic extension. But, hey, that’s what iTunes is for… Will love the guys forever for assuring me that luckily I don’t have his eyes…

Posted on Leave a comment

Zij snijdt mij… in Stukken Van Mensen

Mira - Stukken van MensenSoms mag je ‘t niet forceren. Ik denk daarbij aan Mira en mij. Stilletjes groeiden we naar elkaar toe. 1 Liedje op de radio. 2 Liedjes op de radio. 30 Seconden voorbeluisteringen op iTunes.

Toen kocht ik haar en sneed zij mij… in Stukken Van Mensen. Met haar snedige taal in heldere, zeldzaam natuurlijke en sexy Vlaams(ch)e klanken.

Ondanks de mooie, verstilde passages -gebracht met sensuele stem- onderscheidt* Mira zich vooral met de meer nerveuze (neurotische?) songs en in licht absurdistische sferen badende teksten. Maar ook: een dik compliment voor de speels-experimentele arrangementen.

Die snijdende blik op de hoes maakt mij niet uit, want ik heb mijn hart aan haar verloren, op één of andere planeet. Ik mag echt niet klagen.

*Niet te vergelijken, maar toch even verwijzen naar die andere straffe madam, annex zingzangliedjesschrijfster met volstrekt eigen stemgeluid en avontuurlijke arrangementen Eva De Roovere (ook levend).

Posted on 1 Comment

Het Budget Van Een Kleerkast

Sam De Graeve - Reizen met dochtersVan Sam De Graeve leerde ik dat je voor het budget van een kleerkast ook kan Reizen Met Dochters. Hijzelf ondernam twee zo’n reizen, waarvan de eerste eigenlijk een tot reisreportage omgebogen doktersadvies (meer zon!) was. Maar meer nog dan exotische verhalen leverde het amusante, gevatte en herkenbare mijmeringen op over het leven in en met een gezin. En wat dat zoal met een man doet. Bijzonder humoristisch vond ik zijn schitterende politieke metafoor daarover.

Maar de auteur vertelt niet enkel verhalen van een reizende mens, maar taal en tempo van het boek reflecteren ook de mens achter de schrijftafel. Zachtaardig, minzaam, licht laconiek. Bescheiden en niet springerig. Een verademing in een medialandschap vergeven van kolerieke figuren met mediazieke kapsones. Helemaal in lijn met zijn blog, zijn columns en zelfs zijn jurering voor de Gouden Uil.

Reizen Met Dochters is een fijn en vlot verteerbaar werk (en dat vraagt veel werk!), een met waanzin voor detail gemaakt miniatuur. Stijlvol uitgegeven ook. Kleurrijk, mooie tekeningen, grappige introotjes.

Maar wat gaat hij doen als de jongste telg (een zoon) 4 wordt?

Posted on Leave a comment

Een Hartelijk Verslag Van Deerniswekkende Gezelligheid

van Een Vormeloos Verhaal Van Haat En Schuldgevoel;   ook wel

Een Hartverscheurend Verhaal Van Duizelingwekkende Genialiteit

eggers-ehvvdg-alle-rechten-voorbehoudenBoektitel die alles want niks zegt, vooral niet pretendeert inhoudelijk te wezen, louter vormelijk schijnt. Zelfrecenserend. Grenzen verleggend, spottend. Teksten weergegeven zoals weggelaten. Boek vervreemd van het verhaal, zoals zijn titel niks over het debuutboek van Dave Eggers zegt, en toch alles. Duizelingwekkend? Geniaal? Indrukwekkend alleszins.

Eggers - EHVVDG -Dit is een nietmachinehfdstk 1. Hartverscheurend, indeed. Karakters geschetst. De achtergrond keurig ingekleurd. Verhaallijnen vermengd als veelgekleurde fluimen in een maanvormig spuugbakje. En de tekst ‘is‘. Zie de verrassing van de stervende vader. Plots toch hij. Na al die aandacht voor de moeder, die toch maar gelijk over ‘t ziekenhuis. Pff, dood? Oké. Maar op je verjaarnacht?

Eggers - EHVVDG -Goede broerhfdstk 2. Euforie. Gevoel van vrijheid. Je beseft nog niet dat je je vader eigenlijk niet kende. En je moeder. Zon, zee, eten, een erfenis en andere financiële tegemoetkomingen. De eerste barstjes. Wrevel. Roadtrip tussen blauwe lucht en blauwe zee. Gevecht. Wij (ik+jij), wereld (zij). nvadz (*) Hartverscheurendeherkenbaarheid.

Eggers - EHVVDG -fig.2 Glijdenhfdstk 3. Ontsporing van een leven als een variététheater. Spelletjes met een mes. Het leven van 2 pubers (een grote en een kleine). Een oudercontact is weird als je ‘ouder’ een oudere broer is, ook voor die ouder. hfdstk 4. Alles luchtig. Van relatie tot relatie, van broer tot broer. En een huis vuil.

hfdstk 5. Kijk, een hfdstk later kan het wel. Babysitter (allicht een gruwelmoordenaar). Uitgaan. Portefeuille gepikt (nog van je vader geweest). Toch niet. Voor niks een trap in je ballen gehad. Pffft.

hfdstk. 6. Medialeven? Start een zine! Wazige foto (zonder flapperende geheime delen). Speel een intake-interview (na) om met je smoel op TV te komen. Een spel van boek vs. realiteit. Ontrafeling van de ranzige kantjes van een jeugd. 24 en puberaalparanoïdepathetisch. nvadz(*) Alcoholische vader. Hatende moeder en het venijn van slagringen.

hfdstk. 7. Toch met je smoel op TV? Nodig je onwaardige vervanger uit voor je veelwardiger zine. Anonieme foto’s (zonder flapperende geheime delen). Speel een zelfmoord (na). Auteurs misbruiken het in boeken.

hfdstk 8. Leven, leven, leven. Sleep je voort. Verhuis. Zelfde zine. Ook geen succes met fake beroemdheden (die niet in TV-programma’s verschijnen indien daarom gevraagd). -hey, zie daar, Mc Sweeney’s oorsprong- Nieuw huis (waarom krijgen homo’s of artsen voorrang?). Nieuwe school (Toph). Bijna-dood ervaring (hard als een niersteen).

hfdstk. 9. Verleden beroemdheden. Fake dood. Toph verkoopt praat die niet normaal is voor een 13-jarige. Girlfriend in a coma. Fake verrijzenis.

hfdstk. 10. Onafwendbaar. Zoektocht. En het verleden nog gevonden ook. Huis (geen affectie). Moeder (ongeloof). Nacht bij Sarah (geen affectie). En zo verdomd koud. Verstrooid als stenen in (koud) water.

hfdstk. 11. Vooruitzicht op weer een verhuis. Einde van een zine. Misbruik -weer- van een personage (Shali). Geen liefde. Van iedereen; lezer, auteur, hoofdfiguur. Allemaal poppen. Verscheur me/hem.

Met F.D.W.O.M.A.B.W. spring je dan weer ondersteboven naar luchtigheid, een omkadering die de hartverscheuring moet bedekken. Verstoppen. De MTV-aanpak. Verweven met je eigen leven. Auteur neemt ter zelfbescherming afstand, steekt een laag lucht(igheid) tussen verhaal en persoon. Kent de auteur hiermee zichzelf een rol toe in zijn leven, in zijn boek of is er meer aan de hand als de genaamde Eggers Dave een boek schrijft rond een boek. Levert negatie van fictie… waarheid? Middels telefoonnummers, John (de zelfmoordenaar), droomeinde in een vulkaan. En, hup, weer verhuizen. Pure oplichterij is het, deze semi-fictie. Nooit eerder zo blij geweest opgelicht te zijn.

eggers-ehvvdgWeet je, het is gewoon muziek met veel noten. Aangeschaft voor de luttele som van 5 €? Het boekschema, dat is vast 35 florijnen waard.

(*nvadz: noot van auteur dezes)