Posted on by — 1 Comment

From 1994 to 2008 (Pandemonial relevance)

In 1994 (1) I got to know Stabbing Westward at the Pukkelpop festival.

-by the way, my first visit ever to Pukkelpop was in 1987, the bill including Nitzer Ebb, Big Black, Wire, The Mission. The latter were covered in mud. I remember Wayne Hussey sneering “If you wanna hear the Sisters of Mercy, go home and play a record” when the audience requested “Alice”. My black days, yeah-

(2) Killing Joke released the devastating Pandemonium album (I also have the 4 EP’s). During their performance in Brussels, Stabbing Westward opened for Killing Joke. I was so overwhelmed by SW (so good, so loud) that KJ’s exorcising event of tribal beauty even passed me by.

But I will make up for that past mistake by going to see them play the Pandemonium album again in the AB in 2008 (September 30).

Posted on by — 1 Comment

Een lang zomers weekend

Wat doet een mens zoal tijdens een lang zomers weekend?

Op zaterdag een leuk familiefeest op Landgoed Schaluinen. 50+1 jaar getrouwd! Amai, als wij daar ooit geraken, is het 2047. Boswandeling, minigolf, kruisboogschieten (Willem Tell!) en lekker eten. Op zondag met de buren naar zee (Cadzand-Bad). Gratis parking, echt strand, zwemmen en zandkastelen. Samen naar de Quick. Op maandag dagje thuis. Kinderen spelen, vake grasmaait, snoeit haag en leilindes. Barbecue. Zoek de Misumena Vatia. Op dinsdag kinderen thuis, maar vake werken.

Posted on by — Leave a comment

NIN are giving away an album (again)

I previously reported (read it here) on Nine Inch Nails making available their Ghosts album for a symbolic price. By the way, although it is a completely instrumental thing, the material is fantastic. It is a real master piece.

Surprisingly, not only do they already have a new album, The Slip, but they are even giving it away for free (click the album title). So don’t hesitate, and start downloading, because Trent says “This one is on me” and adds the kind request to give it away and spread the news.

Capo, thanks for the tip…

Posted on by — Leave a comment

Toch niet hèlemaal de Diva

Een kameraad sinds jeugdtijden nam ons mee naar de première van A Tribute To The Diva door Leah Thys in de Koningin Elisabethzaal in Antwerpen. “The Diva” verwijst naar Marlene Dietrich.

Alhoewel niet helemaal ons ding en periode, was ‘t een leuke avond.

Een pluim voor de grandeur waarmee het werd gebracht en het live orkest. Ik miste wat naturel bij Leah, vond het wat stijfjes (zeker in de bindteksten). Personage van Dietrich kwam er niet echt uit (dispuut met haar pianist was wèl een leuke incarnatie). De zangprestatie was gewoon okee, alhoewel de liedafsluitende gilletjes er wat over waren. Orkest en klank/geluid waren wel echt SUPER!

Belichting was absoluut onderkwalitatief (hint: het is niet omdat er veel foefkes aan zo’n dingen zitten, dat je die ook echt allemaal en liefst in alle kleuren mòet gebruiken).

ps. Leuk dat de broer van onze kameraad (Len), die ik dus ook jeugdgewijs nog ken -spelend in de wijk en in de bossen- ondertussen gewaardeerd muzikant is en wat sax-solo’s ten beste gaf in Leah’s big band. Hij is met tal van muzikale projecten bezig blijkbaar, waaronder Milton.
Posted on by — 1 Comment

Want Star Wars is ‘cool’…

Gisteren met Ian (onze oudste zoon, 6 jaar) naar Star Wars – The Exhibition geweest, in Tour & Taxis. Want Ian zegt dat Star Wars cool is. Ik ben zelf geen echte fan, heb de meeste films zelfs niet gezien. Al bij al leek de tentoonstelling me goed, maar sober. Opvallend wel hoe Ian vooral gefascineerd blijkt door de grote slechterik van dienst, Darth Vader.

De Snowspeeder die je o.a. ziet op deze foto’s heb ik in Lego!

Posted on by — Leave a comment

(how he lost) CONTROL

I have finally watched Control (on DVD). It was good, even great, but it didn’t fully live up to my expectations. It is not the story of a relationship with the band as background, although the movie is based on Deborah Curtis’ book Touching From A Distance, which I have read a couple of times. It is neither the story of Joy Division (gotta get “Joy Division” by Grant Gee). So I guess it just ends up somewhere in between, leaving me with this not fully satisfied feeling. I also grew into it, as during the second half it felt better. The feeling remains that it is somewhat overstyled and polished.

I did not feel the alienation, the pain, the fits, the distress, the inability to handle the success, the loss of… control, as in the book. Deborah shows Ian’s dreams were complete after releasing Transmission and Unknown Pleasures. Her pain of not being involved more by Joy Division’s entourage, e.g. when listening to Closer (too late). Never mentioning the name of her man’s mistress. How she hàd to divorce him (almost did).

One crucial scene I really missed is how Ian didn’t dare to hold his little daughter for what turned out to be one of the last pictures of him.

Overall it was worthwhile. Certainly the actors are astonishing. Check out the frightening resemblance with some original footage:

And watch the movie trailer:

Posted on by — Leave a comment

de versie ullizee van De Versie Claus

22 april 2008. 20.00u. Bourla. Na het afscheid het herleven, dààr.

1u40. Zonder Pauze. Woordkunst. Levenskunst. Milde ironie. Tegenspraak op tegenspraak. Lieve leugen (menselijk). Wrede waarheid (dierlijk). Causale causerieën. Geboren poseur.

Prachtig hoe Josse De Pauw soms echt Claus is. Het ‘gebeurt’, zomaar, alsof het niet de bedoeling, geen rol is. De kracht van een groot acteur. Allicht. Zoals Claus speelde. Wellicht. Perceptie. Provocatie.

Minpuntje? Eentje maar: het is wel héél gezapig. Te wiegend. Soms.

Posted on by — 1 Comment

Van genen naar memen door Duchenne

Wat bepaalt levenskwaliteit? Een vraag die opdook toen we geconfronteerd werden met Duchenne (hadden we niet bij Down).

De Zelfzuchtige GenenEen mooie leidraad is het werk van Richard Dawkins. Indrukwekkend hoe hij de evolutietheorie uitdiept en menselijk gedrag/overleven verklaart vanuit de voortzettingsdrang van de genen. Maar hij toont deze drang aan binnen genenpoelen, het geheel van gelijkaardige genen over individuen en zelfs de stam heen. En de arme, menselijke organismen worden als onwetende vehikels gebruikt.

En hij heeft deze zelfzucht schitterend uitgebreid naar ‘ideeën’, de zogenaamde memen (cultuur, beschaving, zo je wil). De kunst van beschaving om de louter genetische machten te verrijken.

En zo vormt ons gezinnetje genetisch gezien een eiland in de tijd (voorlopig, hopen we eigenlijk wel, hoor). Maar memetisch kan (en zal) onze bijdrage gigantisch zijn. En ironisch genoeg allicht veel groter dan zonder Duchenne (of Down). Of hoe uit een kleine menselijke catastrofe (en dat blijft het, hoor, boven alles) toch kracht te putten…

Posted on by — 4 Comments

The Triffids: more expanded reissues

I remember 1986 (16 years old) and getting the Born Sandy Devotional LP by The Triffids. Totally overwhelmed when listening to it, felt like having to walk that wide open road by myself, very alone, although still that little ray of hope. It was the start of my eternal love for the desolate, powerful, soulful, romantic and edgy melodies of David McComb and his band.

Next, almost suddenly, the death of David (1999). And it turned out that their beautiful works were so hard to find on CD. Found only Calenture. Until… 2006: the reissues of Born Sandy Devotional, Calenture, but also the wonderful shed recordings of In The Pines. Not only remastered, but also expanded, enhanced… improved. Thank you, Graham (Evil) Lee. It made me buy The Black Swan on iTunes.

And now, at last, this week, the reissue of The Black Swan and release of Beautiful Waste And Other Songs, the collected EP’s Raining Pleasure, Lawson Square Infirmary and Field Of Glass. The latter is their fierce and haunting Peel Session (I was forever unhappy that I didn’t buy it when I had the chance, but ‘forever’ has come to an end today).

All made with the greatest respect. And the music has not lost one single bit of its beauty. Everlasting is the word.

And even a… video was made, featuring artist Steve Keene, of the song Save What You Can (from Calenture):

Okay, must admit, still have to go get the Treeless Plain reissue…
Posted on by — Leave a comment

Ketnet Pop in de Zuiderkroon (2008)

Nadat Ian het gevolgd had op TV zijn we vandaag naar Ketnet Pop in de Zuiderkroon geweest. En het moet gezegd, die jonge bende straalt en bulkt van talent. Ze zingen goed, doen pakkende dingen met bestaande liedjes (Domino was echt zààlig), entertainen. En zo’n resultaat is nooit alleen talent, dat moet ook hard werk geweest zijn. Prachtig.

Ian heel content dat hij Thor gezien heeft… nu nog een handtekening. Ketnet Pop Banner

Beetje moe wel van het omhoog houden van Ian (en moeke hetzelfde van Jente).

ps. Alles van editie 2009 lees je hier.