Gunther Verheyen is an independent Scrum Caretaker and Workplace Humanitarian on a journey of humanizing the workplace.
On 5 and 6 June the 3rd Scrum Days Poland take place, check out http://www.scrumdays.pl.
The people’s rebel Tobias Mayer opens the first day, about #trueScrumMaster. I am honoured to open the second day of the event. I will introduce “re-vers-ify“, an act of re-imagining Scrum to re-vers-ify your organisation. Both Tobias and I have workshops on the second day.
Check out https://guntherverheyen.com/events/ to know at what other events I am sharing ideas.
Thank you for reading, sharing and promoting my pocket guide to Scrum, in its various guises (English, Dutch, paperback, digital).
I created the English version in May 2013. It was published in November 2013. I am grateful that over 10,000 (ten thousand!) copies have been sold so far. Who would have guessed back then? And the story continues. In March 2017 the German translation was published.
I would love to hear what makes my book special for you. What sticks out? What are your favourite parts? Do you have a quote to share? Share it as a comment. Share it on Twitter. Or join the Facebook page for my book.
And… take it a step further. Writing that first book was a pivotal experience. I am working on a new book, more on Scrum and the Agile way of working (what else?). Share any ideas, topics, subjects you feel are valuable for my second book.
Warm regards
Gunther (Ullizee)
Gratified writer, connector, speaker, humaniser
29 March 2017
Please find herewith a short movie in which I introduce how people can re-imagine their Scrum to re-vers-ify their organisation.
It is in Dutch with English subtitles. It was created for Xebia with the Xebia marketing wizzy Ted Stravers, and recorded and processed by Higher View:
Please find herewith a short movie in which I introduce the Product owner role of the Scrum framework.
It is in Dutch with English subtitles. It was created for Xebia with the Xebia marketing wizzy Ted Stravers, and recorded and processed by Higher View:
Please find herewith a short movie in which I describe what Agile is.
It is in Dutch with English subtitles. It was created for Xebia with the Xebia marketing wizzy Ted Stravers, and recorded and processed by Higher View:
Please find herewith a short movie in which I introduce the Scrum framework. It is in Dutch with English subtitles. It was created for Xebia with the Xebia marketing wizzy Ted Stravers, and recorded and processed by Higher View:
Scrum is een samenhangend framework van regels, rollen en principes die mensen en organisaties ondersteunen, maar dat afhankelijk van de exacte situatie en context ingevuld kan worden. Scrum is een expliciet empirisch proces omdat alleen een empirische aanpak in complexe omgevingen werkelijke controle biedt. Scrum is geënt op een aantal kernwaarden. Alhoewel deze waarden op zich niet uniek zijn voor Scrum, geven ze toch richting. Ze oriënteren en onderbouwen gedrag, acties en binnen Scrum genomen beslissingen.
In een context van Scrum zouden alle beslissingen die we nemen – alle stappen die we wel of niet zetten, de manier waarop we het spel van softwareontwikkeling spelen, de invulling die we geven binnen het framework – de kernwaarden moeten versterken, niet ondermijnen of omzeilen.
De Engelse definitie van ‘commitment’ is: the state or quality of being dedicated to a cause, activity, etc. Vertaald is dit: ‘een toestand van toewijding of engagement voor een doel, een activiteit, enzovoort’. Een illustratie van deze definitie is de uitspraak van een trainer van een sportploeg: “Ik kan mijn spelers op het gebied van commitment niets verwijten.”
Deze definitie vertelt exact waarom ‘commitment’ als een kernwaarde in Scrum is opgenomen. Commitment gaat over inzet, toewijding en inspanning, veel meer dan over het behalen van een vooropgesteld resultaat. Het begrip werd echter vooral als dat laatste geïnterpreteerd, niet in het minst omdat in de context van het verleden vaak werd gesteld dat een team zich moest committeren aan de scope voor een Sprint. Vanuit het oude, industriële denken werd dit al snel gezien als een belofte dat de geselecteerde scope voor een Sprint per se moest en zou worden opgeleverd. ‘Commitment’ werd ten onrechte vertaald als een na te leven contract.
In de complexe, creatieve en innovatieve wereld van softwareontwikkeling is een belofte dat scope, budget en tijd perfect ingeschat, gepland en opgeleverd kunnen worden niet mogelijk – zelfs niet voor een Sprint. Er zijn te veel variabelen en parameters die een toegezegd resultaat, tijdens het proces, nog beïnvloeden.
Om de oorspronkelijke bedoeling van het woord en de context van empirische procescontrole versterkt weer te geven, werd ‘commitment’, wat betreft de geselecteerde scope als resultaat van de Sprint Planning, vervangen door ‘forecast’. Echter, commitment is en blijft een belangrijke kernwaarde van Scrum.
Alle individuele spelers committeren zich aan het team: aan kwaliteit, aan samen-werking en aan voortdurend leren en bijsturen. Er is commitment om hard te werken en te doen wat mogelijk is, elke dag opnieuw. Er is commitment aan de Sprint Goal, commitment aan professioneel gedrag. Er is commitment aan zelf-sturing, aan de principes beschreven in het Agile Manifesto. Men committeert zich om werkende software op te leveren en er is commitment aan voortdurende openheid voor verbeteringen. Een team committeert zich aan de definition of Done, aan de regels van het Scrum framework. Er is commitment om waarde op te leveren, om werk daadwerkelijk af te ronden. Er is commitment aan volle transparantie, evenals commitment om elke status quo ter discussie te stellen.
In de combinatie van de rollen binnen Scrum en hun aansprakelijkheid zit een balans. Het complementaire karakter ervan versterkt niet alleen de noodzaak van samen-werking, ze zorgen er ook voor dat iedereen focus kan houden op een specifieke expertise.
Het principe van time-boxing binnen Scrum moedigt spelers aan om zich te concentreren op wat nu het meest belangrijk is, zonder te veel afleiding door wat misschien, wie weet, belangrijk zou kunnen zijn in een verder onbepaalde toekomst, ooit. Men focust op de actueel beschikbare kennis, nu. In de context van eXtreme Programming werd hiervoor de afkorting YAGNI in het leven geroepen: ‘You Ain’t Gonna Need It’. Als je nu onvoldoende zekerheid hebt over een verwachting of behoefte, negeer die dan, gedraag je alsof je die niet nodig zult hebben. De toekomst is een onzeker gegeven. Het is belangrijker in het heden ervaring en lering op te doen, die je later helpt om beter met de toekomst om te gaan, hoe die er ook uit ziet. Teams hebben een focus op afwerking, oplevering, en al het werk dat hiervoor te doen valt. Teams zoeken naar de eenvoudigste oplossing, de oplossing die op de eenvoudigste wijze tegemoet komt aan de huidige en bekende verwachtingen.
Dankzij de Sprint Goal heeft een team een focus, een oriëntatiepunt voor de volgende vier weken of korter. Binnen die periode zorgt de Daily Scrum ervoor dat mensen gezamenlijk focus houden op de dagelijkse werkzaamheden die hen naar die doelstelling helpen.
De empirische procesfundamenten van Scrum vereisen transparantie, wat op zich openheid en eerlijkheid impliceert. De gecommitteerde spelers, die ook verantwoordelijk zijn voor de regelmatige inspecties (annex aanpassingen), hebben een beeld nodig van de werkelijke situatie om geen zinloze aanpassingen door te voeren. Aanpassingen op basis van een gefingeerde werkelijkheid leiden alleen maar tot meer leugens. Alle spelers delen dan ook openlijk de werkelijke status van hun werk, hun voortgang, hun inschattingen, hun problemen en hun moeilijkheden. Alle spelers staan echter ook open voor het feit dat softwareontwikkeling gebeurt door en voor mensen. Mensen zijn geen ‘resources’, robots of vervangbare machineonderdelen.
De spelers tonen openheid voor samen-werking met andere disciplines en functies, openheid om functieomschrijvingen te overstijgen. Ze tonen openheid naar de stakeholders en de bredere omgeving. Ze delen openlijk feedback en geleerde lessen. De spelers in Scrum staan open voor verandering, aangezien ze erkennen dat hun organisatie en de wereld waarin zij en hun organisatie opereren voortdurend veranderen – vaak erg onverwacht en onvoorspelbaar, maar wel voortdurend.
Binnen het bredere ecosysteem dat ontstaat rond Scrum heerst een sfeer van respect: respect voor mensen, voor de andere spelers en de andere teams; respect voor hun inzichten, kennis en ervaring, respect voor hun afkomst en persoonlijke achtergrond. De spelers respecteren – en waarderen – diversiteit als bron en sleutelelement voor nieuwe en mogelijk conflicterende ideeën. Ze hebben respect voor andere meningen.
De spelers van de teams tonen respect voor de omliggende organisatie door zich niet te gedragen alsof ze op een afgelegen eiland werken. Er is respect voor klanten, gebruikers en hun veranderlijke verwachtingen of ideeën. Teams tonen respect voor sponsors en geldschieters door geen features te behouden die toch nooit gebruikt worden, en die uiteindelijk slechts de onderhoudskosten van de software verhogen. Teams tonen respect door geen tijd, inspanningen en budget te verkwisten aan taken, producten of productonderdelen die geen waarde hebben, niet gewaardeerd worden, noch door de gebruikers, noch door de organisatie. Ze respecteren gebruikers door de problemen die deze ondervinden, op te lossen. Teams tonen zich respectvolle professionals door geen crappy software in productie te zetten.
Alle spelers respecteren de regels van het Scrum framework en de aansprakelijkheden die daaruit voortvloeien.
Alle spelers tonen moed door geen software te bouwen waar niemand op zit te wachten. Moed zit vervat in de onderkenning dat requirements nooit perfect zijn, en dat geen plan ooit de complexe werkelijkheid kan voorspellen.
Men toont moed als veranderende inzichten, meningen en verwachtingen als een bron van inspiratie en innovatie worden beschouwd, in plaats van als een bron van ergernis. Het vergt moed om tijdelijke opleveringen uit te voeren, software te tonen die niet volledig en perfect lijkt, maar wel waarde levert of toevoegt. Alle spelers tonen moed door op elk gewenst moment de noodzakelijke informatie te delen die het team en de organisatie vooruithelpt. Spelers zijn moedig als ze erkennen dat niemand perfect is. Er is de moed om meer of minder radicaal van richting te durven veranderen, om een ander idee dan het eigen idee te omarmen, moed om zowel risico’s als voordelen te delen. Het vereist moed om de oude, valse zekerheden los te laten.
De spelers tonen moed als ze Scrum correct toelichten als een empirisch proces, vanuit de moed om toe te geven dat aanpasbaarheid de enige wijze is om met complexiteit om te gaan. Ze hebben de moed om de kernwaarden van Scrum te leven en te beleven, om een beslissing te nemen, tot actie over te gaan, niet tot een impasse verleid te worden, en vervolgens de moed tonen om genomen beslissingen op basis van ervaring opnieuw kritisch tegen het licht te houden en bij te sturen.
Noot:
Bovenstaande tekst is een extract uit mijn boek “Scrum Wegwijzer” (2016, oa. verkrijgbaar via Managementboek.nl). Dit is de Nederlandse vertaling van mijn “Scrum – A Pocket Guide” (2013, oa. verkrijgbaar via Managementboek.nl).
After attending my PSM class in June 2016, Uwe Schirmer asked me whether he and Peter Götz could translate my book “Scrum – A Pocket Guide” to German. Having felt the difficulties of producing a proper-quality translation of my book in Dutch (my mother tongue) in early 2016, I warned them. To no avail. Fortunately. I am glad they persisted. In March 2017 the translated work will be released as “Scrum Taschenbuch (Ein Wegweiser für den bewussten Entdecker)” by Van Haren Publishing. Find it at their webshop or at Amazon.de.
Uwe and Peter were so kind to create following introduction, in German and in English:
(Deutsch) Es gibt eine Frage, die wohl jeder Trainer unabhängig vom Thema schon oft in seinen Trainings gehört hat: “Welches Buch kannst Du mir zu dem Thema empfehlen?“ Die Frage ist nicht immer leicht zu beantworten. Für Scrum haben wir gerne Gunthers Buch empfohlen. Mitunter kam dann die Frage „Gibt es das Buch auch auf Deutsch?“ oder „Gibt es ein anderes gutes Buch auf Deutsch?“. Die Antwort auf beide Fragen war jeweils „Leider nein.“
Als Uwe in 2016 bei Gunther in einem Train the Trainer Kurs für den Scrum Master war, musste er ihn deswegen fragen, ob eine Übersetzung in Arbeit oder wenigstens geplant war. Gunther erzählte, dass es bereits Versuche einer Übersetzung gegeben hatte, dass diese aber immer im Sande verlaufen waren. Also fragte er Gunther, ob Peter und er die Übersetzung machen dürften.
Es war eine interessante Erfahrung. Wir haben im Juli 2016 mit der Arbeit begonnen. Natürlich organisiert in Sprints mit einem Taskboard – auch wenn die Sprintlänge nicht ganz der Empfehlung aus dem Guide entsprach. Nach einigen intensiven Iterationen und inhaltlichen Refinements haben wir im Februar 2017 vom Verleger die gesetzte Fassung erhalten. Es waren 8 intensive Monate. Die Arbeit am Buch hat uns großen Spaß gemacht. Wir mussten uns nie zum Weitermachen zwingen – der gesunde Gruppendruck in unserem Mini-Team hat gereicht. Es war im Gegenteil sehr lehrreich, sich einmal auf diesem Level mit dem Thema auseinanderzusetzen und den Inhalt und die Sprache ins Deutsche zu übertragen.
Wir haben eng mit Gunther zusammengearbeitet und einige Passagen und ihre Bedeutung mit ihm diskutiert. Unsere Reviewer Thomas Barber, Jean Pierre Berchez, Dominik Maximini und Anke Scheuber haben großartige Arbeit geleistet und uns sehr wertvolles Feedback gegeben. Auch unsere professionelle Lektorin Monika Dauer konnte die Qualität des Ergebnisses noch wesentlich verbessern. Vielen Dank noch mal für Eure Arbeit und Unterstützung. Ohne Euch hätten wir nicht diese Qualität erreicht.
Wir hoffen, dass wir mit unserer Übersetzung etwas zur weiteren Verbreitung und Festigung von Scrum in Projekten und den Köpfen der Leute beitragen können. In diesem Sinne (schamlos bei Gunther geklaut): (Start or) Keep Scrumming.
(English) There is one question almost every trainer – independent of the topic at hand – will have to answer in his trainings: “What book can you recommend for this topic?” The question is not always easy to answer. For Scrum we liked to recommend Gunther’s book, which sometimes lead to the question “Is there a German version?” or “Is there another good book in German?” The answer always was “Unfortunately not”.
So when Uwe was in one of Gunther’s Scrum Master Train the Trainer courses in 2016 he had to ask him if there was a translation in progress or at least planned. Gunther said that there have been some attempts of translating the book, which had never been finished. So he asked Gunther if we (Uwe and Peter) could translate it.
It was an interesting experience. We have started work in July 2016. Of course we worked in Sprints using a task board – even though the Sprint length did not follow the Scrum Guide recommendation. After a couple of intensive iterations and content-wise refinements we have received the typeset version from our publisher. These have been 8 intensive months. Working on the book was big fun for us. We never had to force ourselves to continue working – the peer pressure in our tiny team was enough. And we also learned a lot and had many insights while working on this topic in such an advanced way, translating content and language into German.
We collaborated tightly with Gunther and discussed passages from the book and their meaning with him. Our reviewers Thomas Barber, Jean Pierre Berchez, Dominik Maximini and Anke Scheuber also did great work and gave us very valuable feedback. So did our professional editor Monika Dauer, who was able to improve the end result’s quality a lot. Thank you very much for your hard work and support. Without you we would not have been able to achieve such quality.
We hope that we can help spread and strengthen Scrum in projects and people’s heads. On that note (stolen from Gunther): (Start or) Keep Scrumming.
Discovering what drives me is a never-ending journey (1). Starting with eXtreme Programming and Scrum in 2003 was a life changing experience.
My work for different consulting companies (2001-2012) was spent on Scrum. I authored a pocket guide to Scrum in 2013. I went to work with the Scrum.org team and Ken Schwaber in 2013. In 2016 I decided to further my journey of Scrum on an independent basis.
Discovering what drives me is a never-ending journey (2). The stable essence is that:
I care about people. I care about Scrum. I care about helping people create better products and a more humane workplace through Scrum. I care about helping people re-imagine their organisations.
I detached myself from any fixed organisational structure. Of the tangible goals I had in mind, one was to start a community initiative for Scrum across Belgium and the Netherlands, the Scrum Caretakers.
Belgium is where some of my core insights in Scrum were created (2003-2010). Since 2010 however I have worked primarily in the Netherlands. Scrum is completely under-used in Belgium. Scrum is huge in the Netherlands, and splintered. I initiated the Scrum Caretakers community, currently already materialised as a meet-up group.
Anyone can join, from any place in the world, and have access to whatever it is we create. Actual get-togethers are organised alternately in Belgium and the Netherlands for the time being.
Zeventig jaar nadat Primo Levi de periode die hij doorbracht in het Monowitz vernietigingskamp, onderdeel van Auschwitz, verwerkte in een eerste boek (1947), lees ik eindelijk het (vertaalde) resultaat, „Is dit een mens“.
Tweehonderd pagina’s lang lees ik een ingetogen relaas dat mij de ene na de andere mokerslag bezorgt. De gortdroge stijl geeft de totale ontmenselijking weer die heerste in het kamp, de gevoelloosheid, de ijselijkheid, winter en zomer. Ingetogen en verbaasd neem ik de woorden in me op, de mensen die geschetst worden, de verhalen beschreven. Tot de laatste paragraaf. Dan komen tranen. Ontreddering. En meer tranen.
Het kamp is een onwezenlijk voorportaal van de dood, een wereld waar een broodrantsoen de eenheid is waarin gerekend wordt, egoïsme slecht noch goed is, maar een quasi-evidente expressie van gedachteloosheid, van hoop noch wanhoop. Niemand is er nog mens, maar iedereen een nummer, en de gevangenen een lijntje op een lijst. De tijd verdwijnt er met de richting nul procent reikende overlevingskansen. Alhoewel het kamp een van de vele onderdelen was van de oorlogsindustrie oversteeg het belang van vernietiging er vele malen het belang van productieve opbrengst.
Levi schreef een buitenaards werk, in meerdere opzichten. Het is geen politiek, maar een humanistisch werk, geen simplistische beschuldiging of veroordeling, maar een complex onderzoek naar wat het betekent mens te zijn, mens onder de mensen, mens voor de mensen. Levi stelt de vraag hoe we nog van ‚Voorzienigheid‘ kunnen spreken. Want het ondenkbare gebeurde. Het ondenkbare werd denkbaar.
Maar het ondenkbare is niet waar het begint. Het ondenkbare is het gruwelijke eindpunt van een lange weg. De weg begint daar waar grote groepen mensen, bevolkingsgroepen, op basis van afkomst, etniciteit, huidskleur, religie, geslacht, overtuigingen, mechanistisch worden afgeschilderd als minderwaardig of vijandig. Het begint als wetten blind boven de waardigheid van de mens worden gesteld, als de reële diversiteit en individuele eigenheid binnen een geviseerde groep bewust worden genegeerd ten voordele van veralgemenende, negatieve stereotypes. Demagogen beogen ons geleidelijk, bijna onmerkbaar, steeds verder en verder deze lange weg van suprematie op te drijven door machinaal herhaalde retoriek, systematisch en doelgericht. Op een fundament van collectieve angst zal een demagoog zich uiteindelijk als de nieuwe grote Leider presenteren, de bevrijder. De kracht van de verzuring.
Een maatschappij heeft reflexen of mechanismes nodig om dergelijk sluipend gif een halt toe te roepen; debat, media, onafhankelijke denkers, individuele burgers, representatieve parlementen, democratische partijen. Het gif werkt enkel als het zich ongecontroleerd en ongecontesteerd een weg mag banen naar de massa’s.
De les van Levi. Het ondenkbare werd denkbaar. Het kan opnieuw gebeuren. Elke mens heeft het recht beoordeeld te worden naar wat hij is, meer dan tot welke groep hij -al dan niet toevallig- behoort.
 | Borduurservice Belgi… on Ik ging op reis en ik… b… |
| Scrum Artifacts: Wha… on Meetings in Scrum, actually | |
| Zmiany w Scrum Guide… on There’s value in the Scr… | |
 | yy on A Foundation for the Future |
 | ServiceNow CSA Exam on There’s value in the Scr… |