Vrijdag gingen we als moederdaguitstap (‘moekedag’ ) naar Maastricht.
Erg leuk, wel druk in de stad en een half mislukte maaltijd aan de Maas door een eetgelegenheid met een wel zeer gebrekkige organisatie.
Een bezoekje aan Pipoos maakte al veel goed. Maar vooral hebben we eindelijk het kerkgebouw bezocht dat intussen, na vele andere bestemmingen, dienst doet als boekhandel Selexyz Dominicanen. Prachtig. Volgens The Guardian de mooiste boekhandel ter wereld.
Het echte kijken en shoppen wordt wel iets voor zonder de kidz.
Redelijk zot van Nederlandse boekhandels. Als kopers en liefhebbers, maar ook als voormalige uitbaters van een -Standaard- Boekhandel.
‘t Was geen geld voor die geweldige verkenning door dit Aantwaarps collectief van de zware rock. De muziek ernstig, de teksten erover. Lijkt alles wat het is (?) Heavy emoties: de doorleefde doodsangst na het drinken van wa Boecht, oprecht verdriet om een oud moedertje. En The Arshitect (uitspraak!) is gODdelijk.
Soms duidelijk van de hand van hij die ooit rondtoerde met De Bomen.
‘t Schijnt trouwens dat hun crapuleuze drummer vastzit (hint op de hoes). Andere roddelmagazines melden gehoorproblemen. Nu ja, er zijn plaatjes in omloop (van feestelijk tot mijmerend) die daar precies niet onder lijden. Maar ja, iedereen weet: uiteindelijk is de drummer meestal Slimmer dan de Zanger.
The follow-up to Brett Anderson‘s 1st (self-titled) solo albumWildernessis now available in digital stores. Perfect mother’s day gift for Moekie.
September will see the physical release, and probably I won’t be able to resist it (although iTunes kindly included the booklet ànd a bonus track).
fyi: my wife and I were dedicated Suede fans. Glam-trash drama. We went to a lot of their electrifying live shows. Dog Man Star is one of our all-time favourites, with The 2 Of Us as the opening dance of our wedding. We liked the projects of original band mate Bernard Butler, solo (2 albums) and with McAlmont (soul heroes for 2 albums). But the return of the duo as The Tears (2005) did not bring back all of the old magic.
After Brett‘s 1st solo album, we saw him play brilliantly in the Botanique in Brussels (with Suede’s Mat Osman). We enjoyed the electrical new and Suede tracks, but were ecstatic about the unexpected, but incredible acoustic (solo) performance. It certainly revealed an unexplored, pure side to the Suede songs, structures and lyrics, but also unleashed the ‘new’ artist in Brett.
Upon that experience we purchased the exclusive acoustic Live at Union Chapel recording. And the succeeding concerts with a string ensemble (still available here) seem to have finally inspired him to write and record new songs (in 7 days) with no more than a cellist as main compagnon:
In Legoland (returning from Italy) I completed my Lego Batcollection with the Battank (vs. Riddler & Bane) and the Batcopter (vs. Scarecrow). I already had the Batcave (with Robin & Alfred, vs. Penguin & mr. Freeze), the Batwing (vs. Joker), the Batboat (vs. Killercroc) and the Batmobile (vs. Two-face).
As Catwoman (Batman dragster) wasn’t available (I’m trying to get to her, and the Arkham Asylum, in the US) I’ve bought her as a keyring.
And now a whole new Lego series from the new Batman movies is available (explains the Harley Quinn keyring)… can’t wait to get it!
Brings up mixed feelings: should I feel fine that Tim Burton’s great creations were ruined? As I really love the realistic feel of the new movies, even more inspired by Frank Miller‘s incredible Battales. Great scripts, atmosphere and acting.
Without having seen the new movie, Ledger’s pose (movie posters) seems inspired by Brandon Lee’s The Crow.
And do check out the Lego movies:
