De toevoeging van 4 nieuwe verhalen van Geronimo Stilton bij den ‘umo triggerde een MindMapping trip door mijn mind.
Geschenk van mijn (toen) lieve vriendin (nu: echtgenote, steun en toeverlaat voor eeuwig, standvastigste creachaote). Ik deed een jaar, of meer, over de 4 boekdelen en het toegevoegde (nagelaten) Het Boek Merlijn. Maakt niet uit, want het werd de definitieve herstart van mijn LeesLeven, stilgevallen tijdens mijn studies. De aanwakkering van het onverbiddelijke boekenvuur. In die zin was het al de embryonale keuze om later (ondanks die studies) een boekenwinkel te beginnen.
Arthur leidt ook naar de Britse historicus-schrijver Bernard Cornwell.
Zalig vond ik de omkering van enkele, klassieke elementen. Lancelot is een slappe lafaard. Zijn affaire met Guinevere tegen de achtergrond van oosterse mystificaties. Bloedstollend worden de romeinse inweidingsrituelen geschetst, gedrenkt in stierenbloed. Spanning van begin tot einde. Indrukwekkend.
Maar kom, genoeg gemapt nu (wordt zeker vervolgd). Ik ga Arthur herlezen. Van White, voor de duidelijkheid. Stilton wordt iets voor onzen oudste, volgend jaar of zo (in ‘t 2e). Kijken kan hij binnenkort al…
