Posted on 1 Comment

Ketnet Pop (2009)

Awel, omdat we zo genoten hadden van de vorige editie kochten we dit jaar opnieuw kaarten voor Ketnet Pop (2009) in de Zuiderkroon.

Vandaag om 14u was het zover. En, amai, de jonge garde had het weer goed voor mekaar. Zingen, dansen, entertainen, presenteren. Branie, lef, beweging, samenzang, duetten en zo meer (en soms allemaal tegelijkertijd, wat veel moeilijker is dan het klinkt). Met de geweldige Ketnet Band natuurlijk. Anderhalf uur keitof entertainment.

ketnet-pop-2009

ketnet-pop-2009-de-hitsEn een coole mix aan songs! Ik heb onthouden: eigen liedjes, waaronder Junior Eurosongs (zelfs ‘Knallen’, een all-time classic voor Ian), een meiden-medley (stukje ‘back to the eighties’ zelfs), een Clouseau-medley, Kaiser Chiefs, Milk Inc. (incl. “ik wil die handen zien”), Guust (Ian’s favoriet) die zich zo verdomd alleen voelt.

Ketnet Pop 2009 -LiveDus ook de CD ineens aangeschaft. Ah ja.

Posted on 1 Comment

We waren daar nu toch (en Yevgueni ook)

yevgueni-ab-box-cd-voorstellingGod, ja, we waren daar nu toch, in de AB Box. En, kom, we hadden nu toch inkomkaarten. En Yevgueni sprak tot ons: We Zijn Hier Nu Toch, en stelden dan maar ineens hun nieuwe (3e) CD voor.

En het was weer fantastisch. Van zacht introspectief tot beestig rocken. Zo hadden we ze verleden jaar in hun homeland Beveren ook al gezien.

yevgueni-we-zijn-hier-nu-tochDe nieuwe CD kwam volledig aan bod en werd perfect aangevuld met ‘oude’ publieksfavorieten. Prima balans in de liedjeskeuze dus, ook goed gespreid tussen set en bissen. Zalig was de afsluitende bis met het vertaalde Suzanne Vega-pareltje In Deze Stad. De gitarist gaf extra kleur (soms net te veel op de voorgrond gemixt, terwijl de pianoriedeltjes wat meer aanwezigheid verdienden, vond ik, maar da’s een detail). Klaas toonde zich een begaafd instrumentalist en publieksmenner. Zijn zus blijkt ook te kunnen zingen. Maar, vooral, de ganse band stònd er en excelleerde. Punt.

De vertrouwde sound èn creatieve evolutie. Een zomerliedje met een beat. Verrassend… en ook niet: een nieuwe Robbie (III al, ook gekend als: Daar Zit Je Dan). Heel persoonlijk liefdeslied. Een duet (die zingende zus). Een andere kijk op (werken in) de media. Een nieuwe uitdrukking voor het woordenboek (iets met een schijtende geit).

Een bijzonder geslaagde avond. En dat geldt ook voor de CD, die we ons maar ineens hebben aangeschaft. Doe het ook. Maar ga ook eens live kijken (1 april in de Handelsbeurs van Gent bvb, als je rap bent). Let op: je dreigt al eens omver te worden geblazen. Merci, gasten!

yevgueni-kanibaalyevgueni-aan-de-arbeid

Posted on Leave a comment

In ‘t zicht, maar onbemind

axl-peleman-in-t-gezichtBij het inladen van In ‘t Gezicht, de nieve van Axl Peleman, kon onzen aaiTunes de titelkes niet vinden.

En op zoene moment besefte toch weer dat diene gast echt wel een beetje extra aandacht verdient.

Omdat hij zelf zoe’ne schat is, maar (vooral) voor zen pareltjes van luisterliedjes, met een giga-assortiment aan door emzelf gespeelde instrumenten en overgoten met zijn zalig sappig Antwaarps. Met op tijd en stond een goede cover, de geschikte medezangeressen, zoals daar zijn die rosse van Kzoveel en de immer beminnelijke Eva De Roovere, en deelname van nog ander gezellig volk, type Wim Opbrouck.

axl-peleman-dagget-wet1Hemels zwevend tussen nederpop en kleinkunst, zoals mister teddybeer het al voordeed op zijn vorige, Dagget Wet (“dat je het weet” voor de anderstaligen). En de cover daarop, Pa, krijgt hier een waardig vervolg in Als Je Wint. Dus, gebruikt a hersens, en koopt die plôtjes.

Posted on Leave a comment

Hearing after seeing, music from Ionic Vision

I previously expressed how I was intrigued by finding that a colleague is the singer (and synth fanatic) of Ionic Vision, a Belgian EBM band. Especially as this (music) goes back to my blackened youth.

ionic-vision-bitter-isolationAnd I couldn’t let go. Wanted to dig deeper, have a better understanding of Ionic Vision (my alternative mind fighting my conformist life). So ‘hearing’ followed Vision, ionically, so to say. Inspired by an interview. Advised to check out Bitter Isolation (2008), at the crossroad of 16 years of path finding. Though I love the title Rage Against The Acoustic more.

It starts with an insect attack. The overall tempo is up and dynamic. Your body forced into high-frequency mode. Accelerations of the heart. All of this being reinforced by the continuous stream of songs. Then… suddenly, unexpected, a revealing spark of lightness. M. Manson-like ironicism. The glimpse of melodies. Ionic Vision certainly transcends the (recognizable) influences with a new and organic mixture. Pumping hydraulics. Hissing pneumatics. Pounding machinery.

I know that the sound of the bea(s)t is targeted, but in my opinion some lyrics and melodies are worthwhile spitting them out more… ironically, maybe de-humanised. Sometimes the grunting is just… heavy. But probably attractive to many others. I sense room for experiment. More (Ionic?) lightness, of singing, of instruments, of more… Gag.

Go see for yourself at iTunes. Find the omnipresent chair!

Posted on Leave a comment

My Vision widened to the Ionic worlds

ionic-vision-bitter-isolationHow people can surprise you! A colleague told me recently (after he saw my NIN desktop) that he’s the singer of a band, Ionic Vision (also on MySpace). Totally ‘Electronic Body Music‘.

Now, I’ ve had a very, very black youth (welcome in the 80’s), but I was never really into EBM. Not attracted by Front242 at the time, mostly because of the militaristic feel (later on learned that it’s more a guerilla intention, and that does attract me). Loved Nitzer Ebb for a while, saw them live in 1988 at Pukkelpop. But that’s about it.

You will surely recognize those 2 bands in the Ionic sound. But, hey, their machines sound great, the sound is heavy, the atmosphere is militant. Enough to make you give them control over your body?

Go find them at iTunes as well!

Posted on 5 Comments

Top 2008 Music

coldplay-prospekts-march11/ After long and hard consideration, the jury put Coldplay with Prospekt’s March on top of 2008’s releases. It is considered an unprecedented example of post-completion to an already genuinely great work, Viva La Vida (or Death and all His Friends).

The jury particularly appreciates the massive consistency. Personally I also love the guys for using the ghost title of the pre-release Viva.

2/ Not to be forgotten, to say the least, are:

  • Nine Inch Nails – Ghosts. Genius re-emerges beyond words
  • Brett Anderson – Wilderness. Former glam star contemplates (still)
  • The Verve – Forth. Grinding comeback with beatle-esque dignity
  • The Triffids – The Black Swan. Original intentions evilly reinstated

3/ The jury got used to the high performance level of Usual Suspects:

  • Kaiser Chiefs – Off With Their Heads.

4/ Unofficial commenting of the jury:

  • Eva De Roovere – Over & weer. Bevestiging van -levende- belofte
  • CPeX – Verzameld. Schitterende wederkomst onder de zon
  • Alanis Morissette – Flavors of Entanglement. Expanded scapes
Posted on Leave a comment

Intimacy under a Hundred Million Suns

snow-patrol-a-hundred-million-sunsSnow Patrol‘s new album, A Hundred Million Suns, shows all of the strengths of these great musicmen. (a) It has the overall, familiar SP sense of intimacy, (b) with still some great, vintage radio hit songs and (c) above all a silent, but clear artistic evolution towards a broader spectrum in the closing 15 minutes, three-part song The Lightning Strike.

I had to play it loud however to really feel the album, to get all the enlightening background sounds and effects, the intimate detail voices and the acoustic guitars gently embracing the electrical riffs.

Maybe, just maybe, it misses a song like Run, that still gets me in tears.  Although e.g. Lifeboats certainly also gets to me. And of course, a duet of the upmost emotional tension with a great female singer like Martha Wainwright cannot be repeated.

bloc-party-intimacy

The connection with Bloc Party‘s newest pearl is not only the element of Intimacy but also the producer: Jacknife Lee. And, not to forget, the fact that both records are brilliant (like >100.000.000 suns). So far for the similarities between the 2 works of recording.

bloc-party-a-weekend-in-the-city

Bloc Party has not just explored new electronic horizons. They’ve seemlessly integrated it into their already distinct songs and sound. Looping, sampling, repetitive voices sound as if they’ve always been there. I love it, but I still have a slight preference for the more rock oriented Weekend In The City.

Posted on Leave a comment

De levende Eva

Mijn lof voor Eva De Roovere in De Nieuwe Eva omvatte de ‘bijzondere instrumentaties, klanken en arrangementen‘, de ‘presence en de looks‘, de ‘fantastige‘ muziek.

Nu hebben we ze ook levend (met band) kunnen bewonderen in De Maagd. En ik kan al dat goeds alleen maar dubbel-en-dik beamen. De multi-begaafde band was geweldig, de arrangementen helemaal op maat van een levend optreden, de gevraagde mee-zang werd met plezier geleverd en de reacties van het publiek waren navenant enthousiast. En niet te vergeten, buiten de presence en de stem mag mevrouw’s muzikale begaafdheid voor instrumenten niet over het hoofd gezien worden.

liefs-van-evaDe CD’s moesten we niet meer aanschaffen. Maar het was wel leuk Eva na het optreden even in levende lijve te kunnen complimenteren. En dolgelukkig gemaakt te worden met een ‘propere’ tekst op een kaartje in plaats van op een CD-hoesje.

Dus, Eva, dank je voor de fijne avond en je innemende prestatie.

eva-de-roovere-13We hebben ook je vraag om steun aan Senegal beantwoord en op iTunes je lied 13 gekocht. Het kaartje bij de CD was er… onopgemerkt.

Allé hop nu, verder op weg in de (welverdiende) verovering van de Lage Landen.

eva-de-roovere-levend

Posted on Leave a comment

Oz

I think the bunch of children wearing suits and ties should know better than thinking that they can run my life and that I’d believe their lies.

Plan a revolution? Change the world, wanting all there is to get, buying shares and getting rich? Maybe I should just move. To Moscow. Moscow, Idaho. Or to my adolescent memories.

Posted on Leave a comment

New music from around the corner

My sympathy for The Futureheads grew through interviews all telling how a (very) promising band gets dropped by music company, decides not to give in, remains true. And delivers a great album. So I got out to get This Is Not The World.

Asked myself Will the heads of the future be foilish? to find that this is only the beginning of my twist. A real ENERGY boost of pointy pop against an (old) wave background and flashing riffs. From the slipstream of Franz Ferdinand and Kaizer Chiefs this band has grown an identity! My legs respond in a curious way. Is this… dancing?

Also got fascinated by Coldplay‘s complete Vision on Design for Viva La Vida or Death and All His Friends (from album to clothes). Natural fan of epic, it still took extended sound(scapes) and more reserved vocals to finally convince me. And the ambitious title of course (kinda reminds of Mellon Collie and the Infinite Sadness).

And, yes, I finally bought my first Coldplay. And did not regret. The album is absolutely brilliant in its (U2-esque) Grandeur (those backing choirs and guitar sweeps). Now here’s an honest and emotional stadion band.

Forth by The Verve starts strong, but culminates too soon with the samplistic, majestic Love Is Noise. I miss emotional urgency, drama, sharp lyrics. It’s a long jam-trance experience, lots of epic weeping, too freestylish. But… predictable after the Thaw Sessions.

And still, I’ve fallen deeply in love with it. The album won’t let me go somehow (if I keep skipping “Numbness”). Must be Magic.

Please note that all three albums come environmentally correctly sleeved…