Thank you, readers. (What do you want in my new book?)

Dear reader

Thank you for reading, sharing and promoting my pocket guide to Scrum, in its various guises (English, Dutch, paperback, digital).

I created the English version in May 2013. It was published in November 2013. I am grateful that over 10,000 (ten thousand!) copies have been sold so far. Who would have guessed back then? And the story continues. In March 2017 the German translation was published.

I would love to hear what makes my book special for you. What sticks out? What are your favourite parts? Do you have a quote to share? Share it as a comment. Share it on Twitter. Or join the Facebook page for my book.

And… take it a step further. Writing that first book was a pivotal experience. I am working on a new book, more on Scrum and the Agile way of working (what else?). Share any ideas, topics, subjects you feel are valuable for my second book.

Warm regards
Gunther (Ullizee)
Gratified writer, connector, speaker, humaniser
29 March 2017

 

Announcing the “Scrum Taschenbuch”

scrum-taschenbuchAfter attending my PSM class in June 2016, Uwe Schirmer asked me whether he and Peter Götz could translate my book “Scrum – A Pocket Guide” to German. Having felt the difficulties of producing a proper-quality translation of my book in Dutch (my mother tongue) in early 2016, I warned them. To no avail. Fortunately. I am glad they persisted. In March 2017 the translated work will be released as “Scrum Taschenbuch (Ein Wegweiser für den bewussten Entdecker)” by Van Haren Publishing. Find it at their webshop or at Amazon.de.

Uwe and Peter were so kind to create following introduction, in German and in English:

(Deutsch) Es gibt eine Frage, die wohl jeder Trainer unabhängig vom Thema schon oft in seinen Trainings gehört hat: “Welches Buch kannst Du mir zu dem Thema empfehlen?“ Die Frage ist nicht immer leicht zu beantworten. Für Scrum haben wir gerne Gunthers Buch empfohlen. Mitunter kam dann die Frage „Gibt es das Buch auch auf Deutsch?“ oder „Gibt es ein anderes gutes Buch auf Deutsch?“. Die Antwort auf beide Fragen war jeweils „Leider nein.“

Als Uwe in 2016 bei Gunther in einem Train the Trainer Kurs für den Scrum Master war, musste er ihn deswegen fragen, ob eine Übersetzung in Arbeit oder wenigstens geplant war. Gunther erzählte, dass es bereits Versuche einer Übersetzung gegeben hatte, dass diese aber immer im Sande verlaufen waren. Also fragte er Gunther, ob Peter und er die Übersetzung machen dürften.

Es war eine interessante Erfahrung. Wir haben im Juli 2016 mit der Arbeit begonnen. Natürlich organisiert in Sprints mit einem Taskboard – auch wenn die Sprintlänge nicht ganz der Empfehlung aus dem Guide entsprach. Nach einigen intensiven Iterationen und inhaltlichen Refinements haben wir im Februar 2017 vom Verleger die gesetzte Fassung erhalten. Es waren 8 intensive Monate. Die Arbeit am Buch hat uns großen Spaß gemacht. Wir mussten uns nie zum Weitermachen zwingen – der gesunde Gruppendruck in unserem Mini-Team hat gereicht. Es war im Gegenteil sehr lehrreich, sich einmal auf diesem Level mit dem Thema auseinanderzusetzen und den Inhalt und die Sprache ins Deutsche zu übertragen.

Wir haben eng mit Gunther zusammengearbeitet und einige Passagen und ihre Bedeutung mit ihm diskutiert. Unsere Reviewer Thomas Barber, Jean Pierre Berchez, Dominik Maximini und Anke Scheuber haben großartige Arbeit geleistet und uns sehr wertvolles Feedback gegeben. Auch unsere professionelle Lektorin Monika Dauer konnte die Qualität des Ergebnisses noch wesentlich verbessern. Vielen Dank noch mal für Eure Arbeit und Unterstützung. Ohne Euch hätten wir nicht diese Qualität erreicht.

Wir hoffen, dass wir mit unserer Übersetzung etwas zur weiteren Verbreitung und Festigung von Scrum in Projekten und den Köpfen der Leute beitragen können. In diesem Sinne (schamlos bei Gunther geklaut): (Start or) Keep Scrumming.

(English) There is one question almost every trainer – independent of the topic at hand – will have to answer in his trainings: “What book can you recommend for this topic?” The question is not always easy to answer. For Scrum we liked to recommend Gunther’s book, which sometimes lead to the question “Is there a German version?” or “Is there another good book in German?” The answer always was “Unfortunately not”.

So when Uwe was in one of Gunther’s Scrum Master Train the Trainer courses in 2016 he had to ask him if there was a translation in progress or at least planned. Gunther said that there have been some attempts of translating the book, which had never been finished. So he asked Gunther if we (Uwe and Peter) could translate it.

It was an interesting experience. We have started work in July 2016. Of course we worked in Sprints using a task board – even though the Sprint length did not follow the Scrum Guide recommendation. After a couple of intensive iterations and content-wise refinements we have received the typeset version from our publisher. These have been 8 intensive months. Working on the book was big fun for us. We never had to force ourselves to continue working – the peer pressure in our tiny team was enough. And we also learned a lot and had many insights while working on this topic in such an advanced way, translating content and language into German.

We collaborated tightly with Gunther and discussed passages from the book and their meaning with him. Our reviewers Thomas Barber, Jean Pierre Berchez, Dominik Maximini and Anke Scheuber also did great work and gave us very valuable feedback. So did our professional editor Monika Dauer, who was able to improve the end result’s quality a lot. Thank you very much for your hard work and support. Without you we would not have been able to achieve such quality.

We hope that we can help spread and strengthen Scrum in projects and people’s heads. On that note (stolen from Gunther): (Start or) Keep Scrumming.

Wat, vertelt Primo Levi, is de mens

levi-primo-is-dit-een-mensZeventig jaar nadat Primo Levi de periode die hij doorbracht in het Monowitz vernietigingskamp, onderdeel van Auschwitz, verwerkte in een eerste boek (1947), lees ik eindelijk het (vertaalde) resultaat, „Is dit een mens“.

Tweehonderd pagina’s lang lees ik een ingetogen relaas dat mij de ene na de andere mokerslag bezorgt. De gortdroge stijl geeft de totale ontmenselijking weer die heerste in het kamp, de gevoelloosheid, de ijselijkheid, winter en zomer. Ingetogen en verbaasd neem ik de woorden in me op, de mensen die geschetst worden, de verhalen beschreven. Tot de laatste paragraaf. Dan komen tranen. Ontreddering. En meer tranen.

Het kamp is een onwezenlijk voorportaal van de dood, een wereld waar een broodrantsoen de eenheid is waarin gerekend wordt, egoïsme slecht noch goed is, maar een quasi-evidente expressie van gedachteloosheid, van hoop noch wanhoop. Niemand is er nog mens, maar iedereen een nummer, en de gevangenen een lijntje op een lijst. De tijd verdwijnt er met de richting nul procent reikende overlevingskansen. Alhoewel het kamp een van de vele onderdelen was van de oorlogsindustrie oversteeg het belang van vernietiging er vele malen het belang van productieve opbrengst.

Levi schreef een buitenaards werk, in meerdere opzichten. Het is geen politiek, maar een humanistisch werk, geen simplistische beschuldiging of veroordeling, maar een complex onderzoek naar wat het betekent mens te zijn, mens onder de mensen, mens voor de mensen. Levi stelt de vraag hoe we nog van ‚Voorzienigheid‘ kunnen spreken. Want het ondenkbare gebeurde. Het ondenkbare werd denkbaar.

Maar het ondenkbare is niet waar het begint. Het ondenkbare is het gruwelijke eindpunt van een lange weg. De weg begint daar waar grote groepen mensen, bevolkingsgroepen, op basis van afkomst, etniciteit, huidskleur, religie, geslacht, overtuigingen, mechanistisch worden afgeschilderd als minderwaardig of vijandig. Het begint als wetten blind boven de waardigheid van de mens worden gesteld, als de reële diversiteit en individuele eigenheid binnen een geviseerde groep bewust worden genegeerd ten voordele van veralgemenende, negatieve stereotypes. Demagogen beogen ons geleidelijk, bijna onmerkbaar, steeds verder en verder deze lange weg van suprematie op te drijven door machinaal herhaalde retoriek, systematisch en doelgericht. Op een fundament van collectieve angst zal een demagoog zich uiteindelijk als de nieuwe grote Leider presenteren, de bevrijder. De kracht van de verzuring.

Een maatschappij heeft reflexen of mechanismes nodig om dergelijk sluipend gif een halt toe te roepen; debat, media, onafhankelijke denkers, individuele burgers, representatieve parlementen, democratische partijen. Het gif werkt enkel als het zich ongecontroleerd en ongecontesteerd een weg mag banen naar de massa’s.

De les van Levi. Het ondenkbare werd denkbaar. Het kan opnieuw gebeuren. Elke mens heeft het recht beoordeeld te worden naar wat hij is, meer dan tot welke groep hij -al dan niet toevallig- behoort.

 

A simple framework for complex product delivery (in 100 pages)

From March to June 2013 I created the book “Scrum – A Pocket Guide (A Smart Travel Companion)” for Van Haren Publishing (Netherlands). Although I had already written much about Scrum, it was really, really hard work. I wanted the book to be about its subject, not its writer. I wanted the book to be concise, yet complete. I wanted the book to reflect the simplicity of Scrum, in its appearance, tone, language, expressions, sentences.

Since its initial publication (November 2013) my pocket guide to Scrum was re-printed 3 times (January 2014, June 2014, November 2015). In April 2016 my Dutch translation was published as “Scrum Wegwijzer (Een kompas voor de bewuste reiziger)”. And two friends of Scrum are currently going through the really, really hard work of creating a German version, which will probably be named “Scrum Taschenbuch” and be available in 2017. And somewhere along the road I experimented with setting up a Facebook page for my book.

This is beyond any expectation I might have had handing in the first manuscript half way through 2013. I am totally humbled, and sometimes overwhelmed, by the continual appreciation of the book’s buyers and readers.

verheyen-gunther-scrum-a-pocket-guide-2016I want to share that a 5th print of the English version is on its way (end November 2016), holding a NEW COVER. The content of the book hasn’t changed. I was fortunate to have described the Scrum Values already in my book. The only change was the update to my personal history, as is also reflected on my website.

Thank you, readers. Thank you, publisher. Thank you, fellow Scrum Caretakers!

To support the update of my book, my publisher asked me to do a 3-minutes introduction to Scrum, a simple framework for complex product delivery. The time constraint helped me to keep it simple, just like Scrum.

Aan het einde van de kim, (de) WIL. Onbereikbaar?

olyslaegers-jeroen-wilWIL brengt ons het levensverhaal van de genaamde Wils, Wilfried, Antwerpenaar. Zijn levensverhaal wordt volledig overschaduwd door WO II, toen Wils en zijn kameraad Lode hulpagent waren in Antwerpen. Zeker wat Wils betrof, was dit een opportunistische arbeidskeuze. Zo kon hij ontsnappen aan de verplichte arbeid in Duitsland. Het ambiguë gevolg was dan wel dat hij geacht werd andere arbeidsonwilligen in de kraag te vatten. En erger.

Alhoewel Wils heimelijk eigenlijk het serieuze dichterschap ambieert, lijkt zijn voornaamste talent te zijn: overleven. Ambitieloos schippert hij tussen oorlog en vrede, tussen bezetter en verzet, tussen participatie en onthouding, tussen Duitsers en Joden, tussen werkplicht en razzia’s, tussen smeerlap en behager.

De genaamde Jeroen Olyslaegers, getalenteerd schrijver, laat Wilfried Wils, overgrootvader intussen, vandaag zijn verhaal brengen in een indrukwekkende terugblik van zo’n slordige 300 pagina’s. Wils blikt terug op zijn leven, zijn huwelijk, de oorlogsperiode en het leven erna, alhoewel de schaduw van de oorlog veel, zoniet alles, bepaalt. Alsof de klok haar tikken stopte rond ’45. De lezer leert Wilfried Wils kennen als een man die zijn wil wil doen gelden, daar glorieus in faalt, herhaaldelijk, overleeft en voortkrabbelt, herhaaldelijk.

Jeroen Olyslaegers brengt ons met WIL een indringend onderzoek naar de zucht naar normaliteit, het stilzwijgende verlangen om steeds weer zo snel mogelijk, wat er ook gebeurt, over te gaan tot de orde van de dag. Jeroen schetst ons de veranderende gezichten van een stad tijdens de bezetting, het dagelijks leven in een bezette stad, in straten en verdonkerde huizen vergeven van de normaalzucht, ver weg van prozaïsche helden vs. verachtelijke misdadigers. De stad zelf krijgt daarin een eigen stem, terwijl er door haar bevolking meer wordt gezwegen dan gepraat, in de illusie dat dan alles snel weer normaal zal worden. Zwijgen en normaalzucht gaan er hand in hand, in het bezette leven in deze bezette stad.

Genadeloos toont de schrijver ons het laffe zwijgen, en het verdoken verraad dat erin verscholen ligt. Maar de auteur vergoelijkt, oordeelt noch veroordeelt, alsof ook hij over en weer geslingerd wordt tussen de liefde voor de mens, geportretteerd in zijn personages, en de afschuw voor hun daden, alsof ook hij weet dat de grens tussen lafheid en slechtheid moeilijk te trekken is, alhoewel ze wel bestaat. We worden mede-verstekelingen op de schepen genaamd “Leven”, de oceaanstomer genaamd “Maatschappij”. Verstoken van overtuigingen die kunnen uitgesproken worden. We worden allen stilzwijgende neutralen. Toch neemt WIL ons mee tot voorbij het punt waar zwijgen nog een optie is.

Stilte is in zekere zin, en in meerdere lagen, ook de grote kracht van WIL. Zoals we van hem gewend zijn, hanteert Jeroen een overweldigende en rijke taal in WIL, en daarenboven een prachtig Vlaams dat netjes laveert tussen gesproken klank en geschreven inkt, tussen stedelijk volks en verheven poëticaal. Jeroen staat, bij mij alvast, bekend vanwege een stevige overdrive en overdaad, in beelden, in drukte, in woorden. Wel, in WIL is zijn taal nog steeds mooi en rijk, maar blijft hij weg van zijn over-taal. Hij laat de gebeurtenissen, vaak in alle gruwelijkheid, voor zich spreken. Er komt geen onnodig gemoraliseer aan te pas, geen gedramatiseer. Net daarom is het zo’n kopstoot. Wils brengt het verhaal, Olyslaegers is onthecht. Net daarom komen de beschreven gebeurtenissen zo hard binnen. De horror en de gruwel komen onversneden tot de lezer. Maar de schrijvende schepper stelt zich oordeelloos op. Hij zoekt geen excuses, maar gedraagt zich ook niet als rechter.

Het is niet moeilijk de link te zien met hedendaagse thema’s en burgemeesters, maatschappelijk engagement, migratie en vreemden, politieke en andere retoriek, het neo-populisme. Dat is een sterk (s)taaltje, teksten schrijven gebaseerd op een mid-vorige eeuwse periode zodat lezing ervan ook vandaag relevant is. Misschien ook wel beangstigend. Sommige passages kunnen letterlijk, zonder één letter te wijzigen, hergebruikt worden in het Antwerpen en Vlaanderen anno 2016. Voorwaar. WIL is echter geen simplistisch pamflet, het bevat geen lineaire zwart-wit meningen of oordelen, maar toont ons de complexe inter-menselijkheid achter -soms bijzonder gruwelijke- feiten. WIL toont de vele facetten van de diamant, het steentje, de illusie genaamd “waarheid”.

Er is de WIL tot Macht. Er is de onWIL tot spreken. De WIL van de angst en de wrok, voor de Ander, de WIL tot het Grote Zwijgen. En er is WIL van Jeroen Olyslaegers. Verder heb ik zelf geen mening, doe ik er liever het zwijgen toe. Per slot van rekening heb ik hier niet voor gestudeerd, en zijn het mijn zaken niet, de literatuur. En laat me dan ook maar voorbij gaan aan de gigantische hoeveelheden research die dit boek duidelijk gekost hebben.

Evidenter is het om te genieten van de prachtige cover. Gestileerd, dreigend. De sfeer van een bezette stad, de herinnering aan de cover van Bezette Stad van die andere Antwerpenaar, de dichter Van Ostaijen. En cinema uit het interbellum, signatuur Fritz Lang en co.

van-ostaijen-paul-bezette-stadmetropolis-movie-posterm-movie-poster

Ik begrijp dat de ware literatici veelvuldig verwijzen naar Claus, Boon en andere grootheden. Dat is helemaal terecht, omdat WIL in een grootse literaire traditie thuishoort, maar niet omdat het een afkooksel of kopie is van. Een loutere vergelijking doet allen tekort. WIL is vintage Olyslaegers, een gigant op zich, die zijn stem verder heeft ontwikkeld, in beheersing. Vintage de nieuwe Olyslaegers, die net is opgestaan.

Ik kijk en zie. Aan het einde van de kim, de incarnatie van Angelo. De diamanten gevonden. Achterin de kast, inderdaad.

Dank je, Jeroen.

img_3247Vanwege
de Man op de Foto

Verschijning van mijn boek “Scrum Wegwijzer”

Scrum Wegwijzer6 April 2016. Mijn boek “Scrum Wegwijzer” is net verschenen.

Dit is de Nederlandse vertaling van “Scrum – A Pocket Guide” dat in november 2013 verscheen. Ik wilde bij het thema blijven dat Scrum een ontdekkingsreis is, een avontuur. Ik vertaalde daarom de originele subtitel “A Smart Travel Companion” naar “Een Kompas voor de Bewuste Reiziger”. Dat mijn schrijfsels de lezer, die bewuste reiziger, mogen leiden op zijn avontuurlijke reis.

Bestel je exemplaar alvast op Managementboek.nl.

Mijn “Scrum Wegwijzer” werd opnieuw uitgegeven door Van Haren (Zaltbommel, Nederland), met mijn dank aan het team van Van Haren voor het vertrouwen en het geleverde werk. Mijn gewaardeerde collega-trainer Paul Kuijten (‘piraat met een peperkoeken hart‘) was zo vriendelijk de ruwe vertaling voor me na te lezen. Josien Moerman heeft het boek geredigeerd op vraag van de uitgeverij. Ik ben beiden zeer dankbaar. Ze hebben mee gezorgd voor een verhoogde leesbaarheid, een wonderbaarlijk esthetisch resultaat en een gepaste bijsturing richting Noord-Nederlands, in plaats van het door mij overduidelijk gebezigde Belgisch-Nederlands.

Het heeft mij alvast verbaasd hoeveel tijd en werk deze vertaling mij kostte. Nochtans, zou je denken, was het origineel ook van mijn hand. Enfin, ik ben uiteindelijk vooral erg blij dat de vertaling er (bijna) is. Ik hoop er een breed publiek van Scrum-liefhebbers mee te bereiken in de Lage Landen, en zeker in wat mijn Scrum thuisland werd, Nederland. Ik hoop een klein steentje te kunnen bijdragen aan een beter begrip van Scrum, aan meer werkplezier voor een aantal mensen in de wondere wereld van softwareontwikkeling en aan de creatie van betere producten voor tevredener gebruikers.

Ik wens je veel leesplezier, inspiratie en nieuwe ideetjes bij het lezen van mijn Scrum Wegwijzer, mijn kompas voor jou, bewuste reiziger.

Groetjes
Gunther

2016. More or less.

There is much we can leave behind. There is much we need more of, by needing less. Artefacts in my home office remind me of essential ingredients.

Wisdom. Health (also: sanity). Poetry (broadly: words, music, writings). Love.
And coffee.

IMG_2689

Over time I have come to realise that the main inner purpose driving me is to make a difference. To people (not minding orgs and structures). Aspiring to inspire with integrity and dignity (not minding careers and demigods). Scrum.

It’s been my path so far. The human trail I left behind is my testimony. And Scrum, seriously. The journey into the unknown futures will continually define who I am, some identity. A path to be discovered.

Nothing of this would be possible without my family; without the love of my life (Atelier Ullizee) and our kids.

What is most essential in your life? What is your ‘why’? Remind yourself what is important to you. Live by it. Live toward it.